“Na een lange carrière in een heel andere wereld, vond walter dermul eindelijk de weg terug naar het artistieke pad dat al sinds zijn jeugd in Antwerpen aan hem trok. In z’n werk onderzoekt hij zachte, psychologisch geladen momenten waarin mensen balanceren tussen aanwezigheid en afwezigheid.
Dezelfde nieuwsgierigheid en gevoeligheid die hem als jongere naar poëzie en vernissages dreven, kleuren nu zijn schilderijen. Ze roepen niet, maar fluisteren — en laten je onverwacht jezelf tegenkomen. Hij woont en werkt in Rijmenam (België)”
“After a long career in a very different world, walter dermul finally found his way back to the artistic path that had been pulling at him since his youth in Antwerp. In his work, he explores gentle, psychologically charged moments in which people balance between presence and absence.
The same curiosity and sensitivity that drove him toward poetry and art shows as a young man now color his paintings. They do not shout, but whisper — and let you unexpectedly encounter yourself. He lives and works in Rijmenam (Belgium).”
How did I get here ?
Onder de grond loopt het water verder – tot het weer boven komt. In dezelfde bron als waar het toen ontsprong. De cyclus is rond. Het is een andere ‘once’ in een andere ‘lifetime’ – een andere bedding ‘into the blue’. Andere kansen, een herkansing.
The water finds its way underground – until it reaches the surface once again. In the same source from which it once sprang. The cycle is completed. It is another ‘once’ in another ‘lifetime’ – a different bed ‘into the blue’. New opportunities and other chances, a rematch.
“How did I get here ?”
(“Once in a lifetime” van Talking Heads / David Byrne, 1980)