I’ve crawled on six crooked highways

2022 – Olie op canvas – 80 x 85 cm

Oh, where have you been, my blue-eyed son? And where have you been, my darling young one?  I’ve stumbled on the side of twelve misty mountains. I’ve walked and I’ve crawled on six crooked highways.


(A Hard Rain’s A-Gonna Fall • Bob Dylan • 1963)

Interesse om te zien hoe dit werk tot stand kwam ? Klik hieronder op ‘crawl’.

Oud en nieuw

Ik wil even stilstaan bij twee schilderijen : eentje uit 2012 en een ander dat ik pas vorige week afwerkte.

Het eerste is “The Plain Truth”. Het is gebasserd op een foto die ik maakte tijdens m’n bezoek aan de expo van Damien Hist in Tate Modern in 2012. Ik had (en om eerlijk te zijn : héb) nogal dubbele gevoelens bij het werk van Hirst. Maar die tentoonstelling was wel een eye-opener. Het geheel vertelde een bijzonder sterk verhaal – en sommige stukken lieten een onuitwisbare indruk na. Zoals zijn in formol opgezette duif, getiteld “The Incomplete Truth.

Het was de inspiratiebron voor een eigen interpretatie. Ik noem het – met een knipoog – “The Plain Truth” (2012 • olie op doek • 110 x 90 cm).

Ik schilderde het in een ruwe borstelzetting die ik vandaag niet meer toepas. Maar in dit schilderij past het wel, denk ik. Het is overigens een van de eerste werken die ooit een plekje hebben gekregen bij een kunstliefhebber.

Het tweede schilderij is pas vorige week afgewerkt. Ik titelde het “De Zuidstatie”.

Gebaseerd op een oude postkaart, stelt het inderdaad het oude staionsgebouw van Antwerpen Zuid voor. Als kind woonde ik op de Amerikalei – één van de Leien die een kilometerslang lint ‘rond’ de stad vormt. De Leien eindigden daar, op de Bolivarplaats, aan ’t Zuid. Achter het station was er niks meer… voor mij was het alsof de wereld daar eindigde. Het grappigste is dat de zon ’s avonds verdween achter het station en dus heb ik vele kinderjaren lang gedacht dat de zon onderging in het zuiden.

Wikipedia leert ons dat het gebouw in Vlaamse neorenaissancestijl, ontworpen is door Jules-Jacques Van Ysendyck (1836-1901). De bouw ervan werd gestart in 1894. In het najaar van 1965 werd het monumentale station gesloopt om de Leien te kunnen verbinden met de Kennedytunnel.

Er was dus wel nog een hele wereld achter die plek…

Ik ben niet helemaal zeker of dit werk “Zuidstatie” (2022 • olie op doek • 80 x 60 cm) een sterk schilderij is – maar voor mezelf is de anecdote erbij wel amuzant.

Een tijd van gaan en een tijd van komen

Vrijdag 24 en zaterdag 25 juni zijn de laatste dagen van m’n expo “Everything that happens” in Le Neuf Gallery in Brussel. Het is weer mooi geweest!

Voor de liefhebbers is er nog een extraatje voorzien : ook op donderdag-middag 30/6 zal de galerie uitzonderlijk geopend zijn van 12u tot 15u.

Mocht je op deze laatste momenten nog even een bezoekje willen afleggen, laat het me weten zodat we mekaar daar zeker kunnen treffen.

Info : https://www.leneuf.gallery

De volgende expo’s staan al (een beetje) in de steigers

Puur Kunst

Van 20 juli t.e.m. 3 augustus vindt “PuurKunst” plaats in de Garemijnzaal Brugge. Het is een groepstentoonstelling van 12 kunstenaars in verschillende disciplines, waaronder ook ondergetekende.

Meer info volgt later. Je kan ook hier al meer te weten komen.

Galerij Artisjok

Van 3 maart tot 30 april 2023 zal ik weer een grote solo-tentoonstelling hebben in Galrij Artisjok in Lier.

Ik kijk er helemaal naar uit. M’n vorige expo (verleden jaar – Grote Markt, Lier) was een bijzonder prettige ervaring en een echt succes. Hopelijk wordt deze nieuwe expo nòg beter…

Zodra er meer over te vertellen is, kan je het hier vinden.


Solo-tentoonstelling in Le Neuf Gallery

( Rivoli Brussels | Chaussée de Waterloo 690/09 – B-1180 Brussels )

EVERYTHING THAT HAPPENS WILL HAPPEN TODAY

Are life events just a coincidence or a predestinated result? In this exhibition, the artist illustrates the question in 14 colourful figurative paintings. What could have happened yesterday is happening today. Everything has changed and everything has stayed the same. Yesterday’s chances are tomorrow’s chances. With David Byrne et Brian Eno, he comes to the conclusion: “Everything that happens will happen today“.

From twists and turns in his own life, walter dermul examines the intersections where life takes shape. Often unconsciously and unintentionally, small or big moments have an indelible impact on the further course of life. The images, often with an autobiographical touch, are usually inspired by photographs he took himself or found in news media, websites, and old family archives. His favourite technique is oil paint, a living substance that remains young and playful while he can endlessly distort and mix it.

SPECIAL OPENING DAYS
  • Thursday 02/06/22 | 18:00 – 21:00 h | Late Night Opening
  • Sunday 12/06/22 | 14:00 – 18:00 h | Rivoli Open Sunday

nieuw in de pers

Recentelijk werd er in een aantal pers- en blog-artikels aandacht besteed aan de komende expo “Everything that happens will happen today” .

De teksten van en/of links naar die berichten vind je op m’n Pers-pagina

De expo zelf loopt van 15 mei t.e.m. 25 juni in Le Neuf Gallery, Rivoli Building, Waterloose Steenweg 690 in 1180 Brussels.

Everything that happens will happen today

Nieuwe expo : van 15 mei t.e.m. 25 juni in Le Neuf Gallery (Rivoli), Brussel

Everything that happens will happen today
And nothing has changed, but nothing’s the same
And every tomorrow could be yesterday
And everything that happens will happen today

David Byrne & Brian Eno – 2008

Wat is een dag ? Wat is een leven ?

Wat zou er gebeurd zijn als ik op m’n 18 niet naar Gent was gegaan, maar naar de Academie in Antwerpen ?

Maar ik ging naar Gent – omdat m’n ouders dat een betere keuze vonden. En omdat m’n lief daar was. Ik studeerde af als bedrijfspsycholoog en kwam in de reclame terecht. Maar dat was allemaal gisteren. Want telkens weer kwam er een nieuwe ‘tomorrow’.

Nu is de cyclus rond. Vandaag gebeurt wat er gisteren had kunnen gebeuren. Alles is veranderd en alles is hetzelfde gebleven. De kansen van gisteren zijn een herkansing voor morgen.

Expo in Alsemberg

Voorbereidingen van de expo in CC De Meent (Alsemberg – van 9 maart t.e.m. 10 april)

Making of ‘knaldrang’

Even een blik in de keuken.

Wie het grote niet eert…

Van 25 oktober ’21 tot 15 januari ’22 had ik de gelegenheid om een 20tal werken te installeren in het gloednieuwe AZ Sint-Maarten ziekenhuis in Mechelen. Misschien een beetje een verrassende plek voor kunst, maar schitterend qua ruimte en belichting.

Gisteren mochten we het ziekenhuis verlaten.

M’n atelier is weer terug overvol. In afwachting van de vlgende expo in cc De Meent (Alsemberg) van 9 maart tot 10 april.


Gaverprijs

Gisteravond (15 jnauari ’22) vond de proclamatie plaats van de tweejaarlijkse Gaverprijs in cc De Schakel (Waregem). Uit 114 kandidaten die schilderwerken hadden ingezonden, werden in een eerste ronde 17 kunstenaars weerhouden. Ik was een van de gelukkigen.

De jury o.l.v. Jo Coucke bekroonde gisteren Isa D’hondt als laureaat, Marie-Sophie Beinke en Tineke Roelofs (resp. 2de en 3de prijs) en Filip Antonissen met een eervolle vermelding.

Het ereschavotje zat er voor mij dus niet in. Spijtig.

De groepstentoontstelling met alle door de jury geselecteerde werken is nog tot 27 februari te bezoeken in dd De Schakel.